«Fugletribunalet», Agnes Ravatn

Fuglet

NRK programleiearen Allis flyktar frå sin kjærast, Johs, og resten av sivilisasjonen, i skam, etter at ho hadde svikta Johs når ho for på og hadde seg med sjølvaste Kringkastningssjefen. Slikt gjer ein ikkje ustraffa – slikt blir det lett bygdesnakk i byen ta.
Ho flyktar – vil distanse og einsemnd. Ho får seg jobb hjå ein annan som vil ha det same; einsemnd og distanse men nødvendig praktisk hjelp. Når to mennesker, mennesker er sosiale vesen, når to slike vil vere einsame; vil dei då likevel føle eit fellesskap i dette ønsket og søke det – eller blir det kaos hvis den eine trør den andre for nære?
Forfattaren triller ut ein thriller om denne grunnleggande fellesskapsinstinktet vi menneska har i oss. Ho legg ut bilete etter bilete frå livet i dette avsidesliggande huset og hagen. Men sidan det berre er Allis sine tanker me får ta del i, er det stadig noko vi ikkje kan forstå. Etter kvart fell fleire og fleire bilete på plass, men det er det stadig ein og anna brikke som manglar – og då kryp boka under ryggskinnet. Creepy trur eg det heiter på nynorsk.

Vinner av Romanprisen 2013.

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s